ketsu home » Trochę o mnie

Ponieważ strona “o autorze” cierpiała na brak (sensownych) informacji wywaliłem dotychczasowy (dawno już zużyty) tekst i zastąpiłem go dłuższym, bardziej szczegółowym. Jak się okazuje są osoby tam zaglądające.

Ostatnie komentarze:

ketsu: Pójdzie, zobaczysz, że pójdzie. Ani sie obejrzymy, a będziemy sobie mogli per...

stasimierz: No projekt zdany na 5! my to mamy Ketu talenta;P jeszcze praca jakby tak...

Bushee: Też długo miałem taki pogląd, jak Ty, że 17 lat to wystarczająco długo. Ale...

Kuba Pudliszewski: [*]

ketsu: Oj Bushee Bushee, nie wiedziałem, że jesteś daltonistą. Specjalnie dla Ciebie...

Miniblog

14 April 21:24

W całości lub na raty #

Notka z tych bardziej technicznych. Wiem, że część (większość?) z was subskrybuje kanał RSS tego bloga. Do tej pory pozwalałem by lądowała tam przycięta treść, która miała skłonić czytającego do odwiedzenia strony. Zgodznie z sugestią Bushee’go od dzisiaj macie również do wyboru kanał z pełnymi wpisami. Co kto woli :)

11 April 22:30

Jeszcze więcej nauki!? #1

Któryś raz usłyszałem dziś, że nadawałbym się na wykładowcę. Śmieszne, że ludzie na około mi to powtarzają, podczas gdy ja się zupełnie w takiej roli nie widzę. W końcu łatwo się irytuję, a rzeczy dla mnie oczywistych nie jestem w stanie prosto wytłumaczyć. A już tym bardziej nie mam zamiaru poświęcać choćby miesiąca dłużej na karierę akademicką niż to co będzie potrzebne do skończenia magisterki. 17 lat w szkolnych/uniwersyteckich ławach to zdecydowanie dość..

10 April 16:02

Krótko #3

Jakkolwiek nie zgadzałem się z praktycznie każdą wcześniej wprowadzaną żałobą (od czasu śmierci JP II), jakkolwiek nie przepadałem za tym czy innym politykiem, tak dzisiaj, teraz postanowiłem dać wyraz swojego poparcia dla wprowadzonej żałoby. Stąd odcienie szarości, które zagościły na stronie.

Sama tragedia. Nie do opisania słowami. Dlatego przemyśleń nie będzie i przeżyję ją w własnej głowie. Ale przyznam, że co o niej pomyślę, to mi źle.

9 April 08:59

Pan(i) postoi #

PKP ma znowu jakieś problemy z taborem (odwołane pociągi, opóźnione pociągi), więc w tych co jadą panuje niezły ścisk. Wiadomo, że nie każdy usiądzie, ale dziś zastanowiło mnie jak starym i nieporadnym trzeba być (lub choć wyglądać), żeby inni ustąpili Ci miejsca. Wsiadł taki jeden Pan, na oko 60~ letni, zerknął z nadzieją na boki i stoi, bo miejsca skończyły się parę stacji wcześniej. Jakoś wszystkich bardziej interesował widok za oknem, więc bez ociągania się z nim zamieniłem. A wy? Ruszylibyście się?

Leave a Reply

Informacje

Ostatnie komentarze:

Miniblog

Kontakt

Szukaj

Kategorie

Archiwum

Linki

RSS

Byli tu